Juuu... var að fá sendingu í gegnum gluggann. Ber bankaði á gluggann hjá mér og gaf mér dýrindis konfektkassa... sætt af honum. Ber er btw spánskur strákur sem er skiptinemi hérna. Hann er sá mesti Bjarkaraðdáandi sem ég hef hitt, á allt sem hún hefur gefið út og veit allt um hana. Við Þórhildur erum farnar að kalla hann Björk okkar á milli...

Annars var enginn skóli hjá mér í dag. Til að mér myndi ekki leiðast alltof mikið heima lét Þórhildur perla mig hafa lykilinn að íbúðinni sinni, = ómældur aðgangur að internetinu í heilan dag:) Svo ég hef setið fyrir framan skjáin og e-mailast, msnast og vafrast, það er nú alltilæ stundum... En nú þarf ég reyndar að fara að hjóla niðrí bæ bráðum, er að fara á kóræfingu. Er reyndar búin að vera pínku veik síðustu daga og alveg raddlaus svo ég er ansi hrædd um að kórinn muni ekki græða mikið á mér á þessari æfingu. Hann gerði það ekki heldur um helgina, vorum með tónleika en ég var svo svaka veik að ég gat ekki sungið, frekar leiðinlegt eitthvað. Rót raddleysisins má kannski rekja til partís sem var síðasta föstudag, þetta var svona bad-taste partí þar sem allir áttu að vera í gegt lummó fötum, ég var í lummó pilsi og bol og var soldið að skottast inn og út, og það var ekkert mjög hlýtt... svona btw þá var Tobias í blundupilsi, blundubol og lopapeysu af mér og með blóm í hárinu... semsagt algjör Katrín... spurning samt hvernig maður eigi að taka því þegar einhver er í fötunum manns í bad-taste partíi...

Daginn eftir voru svo kóræfingabúðir og ég gat bara nánast ekkert sungið... fremur fúlt. Um kvöldið var svo ammælispartí hjá Kötju, hún býr í um 10 km fjarlægð og vorum við Þórhildur nánast búnar að sannfæra okkur um að við ættum eiginlega bara að vera heima... ég hálflasin og hellirigning úti og þessvegna mesta heimska að fara að hjóla 10 km, auk þess ekki búnar að kaupa neina ammælisgjöf... að lokum rifum við okkur þó úr vonleysinu og hjóluðum af stað, komum við á vídjóleigunni á leiðinni (sem er með heeeimsins mesta nammiúrval) og keyptum ossa fallegar karamellur handa Kötju í ammælisgjöf sem við pökkuðum inn í verulega næs pakkningu utan af pistasíuhnetum. Brunuðum svo á hjólunum út í rigninguna og hjóluðum í partíið. Partíið var voða fínt, fremur rólegt og ákváðum við Þórhildur að vera fremur stutt, og fórum klukkan að verða eitt. Plön mín um að fara snemma að sofa urðu samt sem áður að engu þar sem Þórhildur náði að lokka mig í pistasíuveislu og sátum við og spjölluðum til klukkan að verða sex um morguninn...

Við erum annars geðveikt góðar í að eyða tímanum... í gær fórum við á Blanko, uppáhalds kaffihúsið okkar, eftir skóla, við sátum í 6 klukkutíma yfir kóki, kaffi og kakói og ræddum um heima og geima... nei, við eigum yfirleitt ekki í vandræðum með að eyða okkar dýrmæta tíma...