Af því að ég er búin að óska Kristínu systur svo oft til hamingju undanfarið þá held ég að það sé komið að Elínu núna... TIL HAMINGJU MEÃ� AÃ� HAFA UNNIÃ� FLÓAFÁRIÃ� SNÚLLA MÍN!

Takk þið öll sem senduð mér kveðju eða hringduð á afmælisdaginn minn! Ofsa gaman að fá svona margar kveðjur! Ég átti líka alveg einstaklega góðan afmælisdag. Hann byrjaði klukkan 00:00 þann 18. febrúar þegar Þórhildur og Tobias sungu fyrir mig afmælissöng á þýsku (hafði reyndar séð texann fyrr um kvöldið en i grænku minni hélt ég að þetta væri þýskur skírnarsálmur... hehe...) svo hlóðu þau á mig pökkum sem þau drógu fram úr hirzlum í herbergi Þórhildar. Í pakka Þórhildar leyndist forláta peysa og veeerulega flott klippimynd af okkur þríeykinu þar sem við stöndum úti á ís. Með myndinni afsannaði Þórhildur kenningu sína um að hana skorti listræna hæfileika, það hefði sko engum tekist betur en henni að líkja eftir okkur þremenningunum! Í pakka Tobiasar leyndist lítil smekkleg budda, ekta þýsk hönnun, búin til úr pakkningum utan af þýskum negrakossum. Tobias tjáði mér að hún væri sú eina sinnar tegundar í heiminum. Merkileg budda það! Morguninn eftir, þ.e. á sjálfan afmælisdagsmorguninn, vaknaði ég svo við lítinn sólargeisla sem kitlaði mig í nefið. Ég rauk fram úr rúminu og kíkti út, við mér blasti það fallegasta afmælisveður sem ég man eftir, heiður himinn, blankalogn og örugglega – 20°C. Mitt fyrsta verk var að rjúka út í góða veðrið til að ná í öll afmæliskortin sem biðu mín í póstkassanum... þar reyndist reyndar bara vera einn miði þar sem stóð að mín biði pakki á pósthúsinu. Ég hélt glöð í bragði á pósthúsið, voða spennt að ná í afmælispakkann minn. Þegar afgreiðsludaman birtist með pakkann var ég viss um að hún hefði ruglast, pakkinn var nebbla ekki stílaður á mig. Ég tjáði konunni að þetta væri vitlaus pakki, en konan þvertók fyrir það svo ég neyddist til að halda heim á leið með grátstafinn í kverkunum og afmælispakkann sem var eftir allt saman ekki afmælispakki. Ég var nú samt fljót að taka gleði mína á ný þegar Jo, Mikela og Sasha, meðleigjendurnar mínar, birtust með blöðrur, flautur, og pakka, syngjandi “Happy birthday to youâ€� hástöfum! Pakkinn frá pósthúsinu (sem var til Jo, en ekki mín) hafði þá verið fullur af karnivaldóti frá bróður Jo, svo eftir að hafa opnað afmælispakkann frá stelpunum tókum við til við að skreyta íbúðina fyrir afmælisveisluna um kvöldið með öllu karnivaldótinu! Veislan var hin skemmtilegasta, litla íbúðin mín var stútfull af fólki og var setið í hverjum krók og kima. Fólk át og drakk, salsað og djöflatertan (listrænt skreytt í marimekko stíl með (mest grænum) smartís) hvarf eins og dögg fyrir sólu, hefði varla veitt af tvöföldum skammti! Ég fékk fullt af skemmtilegum gjöfum m.a. 750 myndir sem Jochen er búinn að taka hér í Turku, aldrei að vita nema ég skelli úrtaki á netið við tækifæri!

Á föstudaginn var svo próf í hryggleysingjafræði... hmmm... Í gær var maraþonkóræfing allan daginn sem endaði á s.k. Gnufest. Allir áttu að mæta í toka þ.e. með lak sveipað um sig, ég tók mig vel út í skærturkislitaða lakinu mínu og skemmti mér konunglega. Var beðin um að halda ræðu á íslensku og áður en ég vissi af var ég leidd uppá stól fyrir framan allan mannskapinn. Allur karlpeningurinn í kórnum sveipaðist um mig og söng fyrir mig lag um hið ástkæra Ísland! Á vissum stað í laginu segir “fallið á kné og takið í hönd hennarâ€�, á dauða mínum átti ég von en aldrei bjóst ég við að eiga eftir að upplifa að tugir karlmanna (í laki einu klæða) færu á knén fyrir framan mig og tækju í hönd mína. Þetta var magnað! Sitz hafa nú fengið algjörlega nýja merkingu í mínum huga, hef aldrei skemmt mér jafnvel í sitzi! Kom heim undir morgun, dauðþreytt eftir langan en skemmtilegan dag!

P.s. þetta er fyrsta færslan sem er skrifuð í nýju flottu HP fartölvunni minni, afmælisgjöfinni frá mér til mín!