Lalli klukkaði mig - sem þýðir að ég þarf að skrifa hér fimm handahófskenndar staðreyndir um sjálfa mig...

1. Það fyrsta sem mér dettur í hug er að ég geng næstum undantekningarlaust í pilsi - ég get ómögulega sagt ykkur hvað ég á mörg pils en ég get samviskusamlega sagt að ég á bara þrennar buxur, þar af tvennar tæbuxur.

2. Uppáhalsdstungumálið mitt í heiminum er finnlandssænska, þegar ég kemst í tæri við Finnlandssvía er ég í S-inu mínu - verst að það eru fáir Finnlandssvíar í Kenya, enda álíka líklegt að rekast á Finnlandssvía í heiminum og Íslending þar sem til eru u.þ.b. jafnmörk stykki af hvorum.

3. Ég er með ofvirka tárakirtla - sem þýðir í stuttu máli að ef ég er syfjuð, hlæ, hnerra, geyspa... uhm, og fleira - kemur óstöðvandi táraflóð, mjög óþægilegt þar sem það getur valdið misskilningi ef fólki er ekki kunnugur þessi veikleiki minn.

4. Uppáhaldslagið mitt þessa dagana er Storytelling með Belle & Sebastian, kemst alltaf í gott skap þegar ég heyri það... "Picture a scene in your mind...".

5. Ég drekk a.m.k. einn sterkan svartan kaffibolla á dag. Ef ég uppfylli ekki þessa þörf er ég ómöguleg þann daginn - koffínisti með öðrum orðum. Kenyabúar eiga ekki til orð - þeir drekka þunnt kaffi blandað til hálfs með mjólk og fimm skeiðum af sykri - oj...

Ég ætla að klukka Kristínu í Indlandi, Jónas í Brighton, Ástu frænku í Árósum, Ragnar frænda í Gautaborg og Freydísi á Íslandi - nú er komið að ykkur að skrifa fimm handahófskenndar staðreyndir um ykkur sjálf á bloggið ykkar:)

Engar Kenyafréttir að sinni - þarf að halda áfram að fara yfir próf (muuu...). Reyni að segja frá einhverju skemmtilegu í næstu færslu.

P.s. í dag fór ekki að rigna kl. fjögur í fyrsta skiptið eftir að ég kom til Kenya - vona að þetta séu merki um að regntímabilinu sé að ljúka...