Er nú búin að vera hér í Kenya í viku og það er vægast sagt búið að vera mikið að gera! Var hent út í djúpu laugina strax fyrsta daginn, fékk að vita 10 mínútum fyrir fyrstu kennslustundina hvað ég ætti að kenna. Kennslan var að eigin mati ekki upp á marga fiska - enda ekki við miklu að búast - reyndi að babbla svolítið um Ísland milli þess sem ég talaði um muninn á plöntu- og dýrafrumum. Tíminn minn undanfarna daga hefur - að kennslunni sjálfri undanskilinni - því að mestu farið í undirbúning kennslu.

Að kenna hérna hefur annars verið virkilega merkileg upplifun. Krakkarnir eru vægast sagt kurteisir við kennarann sinn og bera mikla virðingu fyrir honum, tala ekki nema kennarinn gefi leyfi og gera það sem þeim er sagt. Þau kalla mig "Miss Magnusdottir" eða bara "Miss" í upphafi hverrar setningar sem þau segja, hvort sem um spurningu eða svar við spurningu er að ræða - ég er ekki enn farin að venjast því! Auk þess eru bekkrnir afar litlir - t.d. eru ekki nema 4 nemendur í einum hópnum sem ég kenni. Agavandamál í tímum eru því lítil sem engin.

Kenyabúar eru með eindæmum indælt fólk - alltaf brosandi og í góðu skapi. Kennaraflotinn samanstendur reyndar að stórum hluta af bretum þar sem um breskan skóla er að ræða, þannig að andrúmsloftið og menningin innan skólans er fremur bresk en kenysk. Auk þess er skólinn á frekar afskekktum stað, víggirtur og verðir á vakt allan sólarhringinn - svo maður skreppur ekki í bæinn á hverjum degi.

Ég deili íbúð með breskri stelpu á svipuðum aldri og ég. Íbúðin hefur öll þau þægindi sem hægt er að biðja um - meira að segja baðkar. Á hverjum degi kemur heimilishjálpin okkar hún Therese og þrífur, vaskar upp, þvær, straujar og brýtur saman fötin okkar og einu sinni í viku fáum við áfyllingu á matinn í ískápnum - allt ókeypis. Auk þess er heitur matur í skólanum tvisvar á dag - sannkallaður lúxus!

Held ég segi þetta gott í bili! Skrifa meira seinna - vona að ég hafi þá séð meira af umhverfinu utan skólans - hinni sönnu Kenya!