Sit her a netkaffihusi i baenum vid fossana Zimbabwe megin. Her er allt gert ut a turismann, baerinn er bokstaflega byggdur i kringum turismann, svo thetta er ekki alveg sa stadur sem madur saekist eftir ad dvelja a of lengi - ju, thetta er nattla edalstadur fyrir adrenalinfikla (thad vill svo til ad vid Asta erum ekki miklir adrenalinfiklar, bara kaffifiklar) her er haegt ad fara i teygjustokk, gljufursvif - sem er eins konar aparola yfir gljufrid hja fossunum, svifdrekaflug og margt annad sem eg kann ekki ad nefna, ad ogleymdu raftinginu, en thad profudum vid stollur nu og fengum agaetisutras fyrir adrenalinthorfina.

Komum hingad til Zimbabwe i gaermorgun, tokum taxa yfir landamaerin. Baerinn er ekki nema i 10 km fjarlaegd fra Livingstone svo thad var ekki erfitt ad koma ser yfir. Forum beint ad gistiheimilinu Victoria Falls Backpackers thar sem maedgurnar sem attu stadinn toku a moti okkur og voru hinar elskulegustu. Roltum svo eftir hadegi ad fossunum sem eru hreint hrikalegir - hrikalegri herna megin ef eitthvad er. Madur ser mun meira herna megin enda staerri hluti fossanna Zimbabwe megin.

Bordudum kvoldmat a gistiheimilinu og satum svo i felagsskap tveggja eldri manna um kvoldid, honum Derik fra Englandi, sem hefur ferdast um heiminn thveran og endilangan sidan hann for a eftirlaun fyrir 10 arum sidan, og honum... uhm... spurdi hann vist aldrei ad nafni... fra Hollandi, sem var her i heimsokn hja dottur sinni og spiladi a gitar og song fyrir okkur. Gaman ad thvi.

Nu er ferdinni svo heitid aleidis til borgarinnar Bulawayo, sem thydir a frummalinu "the killing place" eda drapsstadurinn, gaman ad eyda afmaelisdeginum sinum thar - eller hur? Nuna gengur borgin reyndar idulega undir nafninu "the city of the kings". List einhvern vegin betur a thad, svo eg aetla ad lata mer lida eins og kongi a morgun.

Thad vildi svo til ad hann Derik er a leid til Bulowayo med thessari somu lest i kvold. Thegar vid vorum ad kaupa mida a lestarstodinni hittum vid hann fyrir algjora tilviljun. I godmennsku okkar leyfdum vid honum ad deila klefa i lestinni med okkur. Thad kom reyndar verr ut fjarhagslega fyrir okkur en nu erum vid bunar ad vinna godverk dagsins. Vona bara ad hann hrjoti ekki mjog hatt.

En jaeja, held eg segi thetta gott ad thessu sinni! Aetlum ad thjota ut a lestarstod!

Astarkvedjur fra Zimbabwe!

P.s. Kristin snullusystir, til hamingju med afmaelid i dag!