Best ad halda afram thadan sem fra var horfid. Eftir ad hafa drukkid dyrindis Cafe cafe cafe hoppudum vid upp i lest i Bratislava sem for med okkur til Budapest. Tokum thar straeto a hostelid - sem var vist vid adal nektarbullugotuna, fengum ad vita thad sidar - og skokkudum svo i baeinn til ad skoda okkur um. Budapest er virkilega falleg, sem kom okkur nu ekki a ovart. Minnir pinulitid a Prag, bara staerri og ekki eins turistaleg. Vorum samt duglegar ad turistast, skodudum kastalann, forum i sight-seeing tur, a sofn o.fl. o.fl.

Eftir Budapest la leidin til Rumeniu thar sem stefnan var tekin a Transylvaniu i heimsokn til Drakula. Samgongurnar virtust eitthvad stopular svo vid akvadum ad byrja a ad koma okkur yfir landamaerin i litinn bae sem heitir Oradea. Thegar vid komum a lestarstodina, taepum klukkutima fyrir brottfor saum vid okkur til skelfingar ad thad var um 17 km rod i althjodlegu lestarmidarodina. Ok, hugsudum vid, hun hlytur ad ganga hratt. A medan Hlin hljop um og reyndi ad hafa uppa nesti og koldum drykkjum fyrir ferdina, beid eg i rodinni. Sem haggadist ekki. Mer leist ekki a blikuna. Thegar Hlin kom til baka akvad eg ad kanna hvort ekki vaeri haegt ad kaupa mida annars stadar. Allt kom fyrir ekki, thetta var eini stadurinn til ad kaupa mida milli landa. Tiu minutum fyrir brottfor akvad eg ad taka til minna rada. Eg hafdi sed a netinu ad vid thyrftum ad skipta um lest Ungverjalandsmegin vid landamaerin svo eg for i innanlandsmidasoluna thar sem var engin rod og fullt af lugum (a moti einni a hinum stadnum) og bad um mida thangad. Konan i lugunni var allt annad en af vilja gerd, vildi ekki skilja mig og sendi mig i tourist information. Thegar eg kom thangad gafu thau vist ekki upplysingar um lestir og sendu mig a annan stad thar sem eg gat - med thvi ad teygja mig yfir bordid og sla sjalf upp lestarferdinni a netinu - fengid upplysingar um thetta sidasta stopp i Ungverjalandi fyrir landamaerin, hljop a ologlegum hrada ad innanlandsmidasolunni og keypti tvo mida thangad (med hjalp ansi velviljugs ungverja sem thyddi enskuna mina a ungversku fyrir konuna i midasolunni). Thegar eg kom til Hlinar - sem hafdi fikrast afram um orfaa metra - og sveifladi midunum, rak hun upp stor augu. Vid hentumst af stad upp i lestina sem i somu mund lagdi af stad! Hefdi ekki matt a taepara standa! Thvilikur lettir ad vera komnar um bord. Okkur var borgid. Thegar vid svo komum ad thessum sidasta stad i Ungverjalandi fyrir landamaerin og forum ut ad kaupa mida var thad ekki haegt. Med handapati benti konan i lugunni okkur a ad fara i lestina og kaupa mida thar. Vid vorum reyndar ekki med pening, bara kort, efudumst storlega um ad haegt vaeri ad borga med korti a thessum stad. Saum fyrir okkur ad okkur yrdi hent ut a leidinni, einhvers stadar i Rumeniu. Thegar rumenski lestarvordurinn kom ad klefanum okkar reyndum vid ad utskyra fyrir honum stodu mala. Hann taladi nanast enga ensku en eg held hann hafi skilid okkur. Thegar hann sa ad vid vorum bara med kort sagdi hann okkur ad borga bara med theim peningum sem vid vorum med, svo vid taemdum ur pyngjunum okkar, thetta reyndust vera samtals um 2-3 hundrud kall islenskar. Lestarvordurinn for ad skellihlaeja, sagdi thetta nog fyrir einum kaffibolla en ekki tveimur lestarmidum. Tok peningana og stod svo upp og gekk skellihlaejandi ut muldrandi eitthvad sem vid skildum ekki. Okkur leid nu halfilla ad svindla okkur svona i lest i fataeku landi eins og Rumeniu. En thad var litid annad haegt ad gera. Seint og um sidir komum vid svo til Oradea. Komum okkur med einhverjum leidum a hostelid, sem var yndislega kruttlegt, algjorlega uppahaldshostelid mitt a leidinni. Thetta var eins og litid saett heimili, enda bjo strakurinn sem rak hostelid tharna. Thetta minnti mig pinulitid a ibudina mina i Kenya, svo mer leid bara eins og heima. Fengum stort herbergi alveg utaf fyrir okkur og svafum eins og steinar. Naesta dag var ferdinni heitid til Cluj Napoca i Rumeniu. I fyrstu leit ut fyrir ad vid fengjum ekki gistingu thar, en svo gekk thad vist upp svo vid hoppudum upp i lest og vorum komnar til Cluj um kvoldid. A hostelinu sat folk ad sumbli thegar okkur bar ad, svo vid skutumst ut i bud og keyptum bjor og spjolludum vid folkid - tvo englendinga sem toludu ogurlega mikid, tekkneskan og polskan svia, hollending, frakka og amerikana - mjog gaman! Spokudum okkur i Cluj daginn eftir og hoppudum svo upp i lest til Sighisoara, sem er algjorlega uppahaldsstadurinn minn i Rumeniu. Yndislegur midaldabaer. Komum thangad um nottina, thad var thrautin thyngri ad finna hostelid, spurdum nokkrum sinnum til vegar en fengum alltaf frekar lodin svor. Thad var kolnidamyrkur og svolitid draugalegt um ad litast. Sidasta manneskjan sem vid spurdum gaf loksins skyr svor. Sagdi ad hostelid vaeri uppi i virkinu i midri borginni og utskyrdi hvernig vid kaemumst thangad. Thad var ekki flokid en krafdist thess ad vid gengjum upp svona thusund troppur. Vid gerdum thad og komumst loks a hostelid - sem var vaegast sagt a aevintyralegum stad. Komumst enn betur ad thvi daginn eftir thegar vid forum ad labba um. Virkid var ekki stort en husin thar og allt umhverfid eins og a midoldum, okkur leid eins og vid vaerum staddar i aevintyri. Gengum um og nutum okkar hins ytrasta. Kiktum inn i kirkju. Kirkjuvordurinn var oskop skemmtilegur, tok okkur i tur um kirkjuna, syndi okkur meira ad segja nidur i grafhysi thar sem sja matti eldgamlar beinagrindur, soldid spuki. Svo tjadi hann okkur ad hljomburdurinn i kirkjunni vaeri einstakur og sagdi okkur ad profa med thvi ad syngja... sem eg og gerdi, sem betur fer var enginn nema Hlin i kirkjunni. Hann gaf okkur svo baekling med upplysingum um kirkjuna, sagdist vera ad safna tungumalum og bad okkur ad thyda thetta a islensku og senda ser. Kiktum svo i kirkjugardinn, hofdum ekki labbad lengi thegar eg heyrdi sagt - a norsku - erud thid islenskar? Thetta voru tha thrir norskir strakar, spjolludum soldid vid tha og forum svo og heldum afram roltinu um baeinn. Vid hofdum ekki labbad lengi thegar vid gengum aftur fram a norsku strakana thar sem their satu a bar, vid settumst hja theim og satum heillengi, their budu okkur svo ut ad borda med ser. Bordudum a veitingastad sem var i husinu sem Vlad Tepes, Drakula sjalfur, faeddist i! Fengum okkur andalifur og raudvin, a matsedlinum var lika heili, hefdi verid videigandi, en eg hafdi eiginlega ekki lyst a honum... Eftir matinn forum vid med norsku drengjunum i vinkjallara og fengum okkur Transylvaniskt brandy. Strakarnir voru agaetir, en soldid serstakir, tviburar og vinur theirra, tveir vidskiptafraedingar og einn logfraedingur. Their voru a orlitid odruvisi ferdalagi en vid, gistu a adeins finni hotelum og bordudu adeins finni mat, sem matti sja a vel pressudu buxunum og skyrtunum theirra. Stundum vorum vid Hlin alveg ad springa ur hlatri yfir theim, eins og thegar tviburarnir foru ad kita um hvort their aettu ad gefa pabba sinum brandy i afmaelisgjof, thegar annar tviburinn for ad mjalma og thegar hinn tviburinn sagdist stundum ganga med kattamat a ser...

Fra Sighisoara la leidin til Brasov... held eg verdi ad halda afram med soguna naest, verd ad fara ad tekka mig ut af thessu hosteli!

Jiii, hvad eg er annars buin ad skrifa mikid, algjor skrifraepa...